Jacek Frąckiewicz na pewnym etapie swego życia nasiąkł nadmorskim krajobrazem, stąd – najprawdopodobniej – w jego twórczości nagromadzenie marynistycznych elementów, takich jak statki, łódki, plażowi herosi i plażowe heroiny. Zadziwiające są jednak ich kształty, barwy, a także zestawienia postaci i rozmaitych akcesoriów. Artysta konsekwentnie czerpie z katalogu realnych postaci i przedmiotów, ale przy ich pomocy tworzy całkowicie surrealne opowieści.
Niewątpliwie najważniejszymi bohaterkami jego prac są kobiety o nader obfitych kształtach, które sam nazywa „plażowymi babami”. Trochę leniwe, trochę piękne, ale na tyle pewne siebie, że przykuwające uwagę nie tylko odwiedzających wystawę, ale także kogoś „wewnątrz obrazu”, często niewidzialnego, ale odczuwalnie obecnego. Zresztą historie damsko-męskie zdają się mieć dla malarza duże znaczenie. To duża przyjemność wkraczać w świat, w którym mimo obecności „sercożerców” zdaje się być wypełniony wszechogarniającą miłością.
Równie ważne w malarstwie Frąckiewicza są koty. Jeśli weźmiemy pod uwagę ich otoczenie, to okaże się, że obcujemy z kotami o rożnych osobowościach i z różnych stron świata. Jednak nie o systematykę kocich gatunków czy charakterów tu chodzi, lecz o jeden z głównych motywów w twórczości artysty traktowany czasami całkiem serio, innym razem z przymrużeniem oka. Koty Frąckiewicza od czasu do czasu spoglądają na nas badawczym, by nie rzec świdrującym, okiem, innym razem przymilają się bądź – jak to koty – w ogóle na nas nie zwracają uwagi, bowiem akurat zajmują się swoimi arcyważnymi, kocimi sprawami, takimi jak obcowanie ze smokiem czy kąpiel w wannie. Choć w sztuce kot bywa często symbolem diabła czy zdrady, to jednak u malarza z Widawy – mimo wersji zadumanych i melancholijnych – zdecydowanie zdaje się być nośnikiem szczęścia i radości, opiekunem nie tylko domostwa, ale także całych miast.
And the last but not the least – muzycy. Grają radośnie i głośno, w dzień i w nocy. Chyba nie tylko jazz. Wraz z resztą dziwadeł Frąckiewicza zapraszają na wesoły wernisaż w najbliższy czwartek, 7 czerwca, na godzinę 18.00 do Galerii Sztuki Napora przy ulicy Polnej 26.
R. Kuciński, fot. org.
Jacek Frąckiewicz
Urodzony 4 stycznia 1964 r. w Sędziejowicach. Studia (1984 – 90) na Wydziale Artystycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie –obecnie Akademia im. Jana Długosza. Dyplom z wyróżnieniem (1990 r.) z grafiki warsztatowej prof. G. Banaszkiewicz,
Prof. R. Osadczy. Malarz, grafik, ilustrator. Uczestniczył w ponad 1000 wystawach zbiorowych malarstwa, grafiki, ilustracji i rysunku satyrycznego na całym świecie. 147 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą ; Niemcy , Austria , Ukraina, Włochy, Szwecja, Serbia, Rumunia, Dania, Chorwacja, Mołdawia,Czechy.
146 nagrody i wyróżnienia w kraju i za granicą, m. in.: Legnica 1990, 1991, 1992, 1998; Bahia (Brazylia) 2001; Krusevac (Serbia) 2003; Blato (Chorwacja) 2003; Tulcea (Rumunia) 2004; Niemodlin 2004, 2005, 2014, 2015; Pekin (Chiny) 2006, 2007; Przemyśl 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2017; Kołobrzeg 2008; Damascus (Syria) 2005, 2006, 2008; Presov (Słowacja) 2007, 2010, 2011, 2012, 2015; Kożuchów 2005, 2006, 2007; Porto (Portugalia) 2007; Łódź 2007; Belgrad (Serbia) 2008; Jiaxing (Chiny)2008; Płowdiw (Bułgaria) 2009; Zielona Góra 2009, 2010; Tabriz (Iran); 2007; Solin (Chorwacja) 2009, 2013, 2017; Bucharest (Rumunia) 2011, 2013, 2017; Hlohovec (Słowacja) 2012; Hajfa (Izrael) 2012, 2013; Rio de Janeiro (Brazylia) 2013; Baku (Azerbejdżan) 2013; Tbilisi (Gruzja) 2016; Lośinj (Chorwacja) 2013; Warszawa 1986, 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017,2018,Santa Clara (Kuba) 2013.
Liczne publikacje m. in. Szpilki, Gazeta Częstochowska, Przegląd, Wprost, Wiadomości Kulturalne, Polityka, Dialog (Bonn), Wiener Journal (Wiedeń), Jazzi Magazine, Charaktery, Dedete (Hawana), Korzar (Presov), Mida (Warszawa).
Napisz komentarz
Komentarze