Sama Biblioteka Pedagogiczna ma dłuższą historię, sięgającą lat 40. minionego wieku, ale przez długi czas była niewielką placówką. Jej rozwój zaczął się w połowie lat 70. kiedy 23-letni Krzysztof Walczak, jeden z pierwszych w Kaliszu absolwentów studiów bibliotekoznawczych, objął stanowisko dyrektora instytucji z 10-tysięcznym zaledwie księgozbiorem i trzyosobową załogą. Kierowałby biblioteką ponad 4 dekady, gdyby nie 9-letnia przerwa rozpoczęta w stanie wojennym. Przerwa, którą spędził w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej, współtworząc jej Bibliotekę Główną, pisząc doktorat i inicjując powstanie Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Krzysztof Walczak został przywrócony na stanowisko dyrektora Biblioteki Pedagogicznej w roku 1990 mocą ustawy o represjonowanych i rozpoczął pracę nad dalszym rozwojem placówki, kładąc ogromny nacisk na dobór odpowiedniej kadry. „Muszę powiedzieć, że jest to biblioteka – wśród polskich bibliotek pedagogicznych – posiadająca najlepszą kadrę” – podkreśla prof. nadzw. dr hab. Krzysztof Walczak. „Mówię to bez fałszywej skromności, bowiem w tym niedużym w sumie, bo czternastoosobowym zespole – a przypomnę, że wszyscy pracownicy merytoryczni są nauczycielami i jednocześnie bibliotekarzami - mamy dwóch profesorów uniwersyteckich i dwóch doktorów, wszyscy naturalnie ze specjalnością bibliotekoznawstwo”.
Wyjątkowy zespół ludzi skupił się wokół znaczącego księgozbioru liczącego w tej chwili 205 tysięcy woluminów, zawierającego nie tylko literaturę współczesną, ale także unikalne dziewiętnastowieczne publikacje z zakresu pedagogiki, psychologii i innych nauk obecnych w placówkach oświatowych. Dzięki ambitnym pracownikom i wielu publikacjom Książnica – mimo że nie ma takiego statusu – stała się biblioteką naukową i stworzyła markę rozpoznawalną w Polsce. Mieszcząca się wcześniej przy Nowym Świecie, a obecne przy Ulicy Południowej instytucja posiada unikalną kolekcję podręczników szkolnych, w tym wielu egzemplarzy, których nie ma nawet Biblioteka Narodowa. Wyróżnikiem księgozbioru są także zbiory specjalne: płyty gramofonowe, taśmy magnetofonowe, rękopisy, grafiki, fotografie, a także np. klisze cynkowe i matryce linorytowe Władysława Kościelniaka. Książnica w ostatnich latach ma mniej czytelników, ale wiąże się to m.in. z mniejszą liczbą kształcących się w naszym mieście przyszłych nauczycieli oraz rozwojem bibliotek uczelnianych WPA i PWSZ. W tej chwili regularnie z księgozbioru korzysta około 1000 osób, a instytucja odnotowuje 45 tysięcy wypożyczeń.
Krzysztof Walczak kieruje Książnicą Pedagogiczną do 30 września i żegna się z nią pełen niepokoju o jej przyszłość. Najnowsza historia podobnych placówek w Polsce pełna jest aktów likwidacji bądź łączenia bibliotek pedagogicznych z instytucjami doskonalenia nauczycieli. Tak się już stało w Koninie i w Pile. Profesor Walczak podkreślił, że likwidacji kaliskiej placówki zapobiegł marszałek Marek Woźniak i że ogromnie przychylna instytucji jest również marszałek Marzena Wodzińska, ale on sam nie wie, co może stać się z instytucją po jego odejściu. „Mam głęboką nadzieję, że biblioteka zostanie jako placówka autonomiczna, dobrze się rozwijająca, dobrze zasłużona dla miasta i subregionu kaliskiego” – mówi prof. Walczak. „Jednak idą nowe czasy, a ponieważ nigdy nie byliśmy pupilem niższego personelu w Poznaniu, mogę mieć pewne obawy co do losu biblioteki”. I to niepokój o przyszłość Książnicy jest w zasadzie jedyną emocją towarzyszącą w tej chwili prof. Walczakowi, bo on sam nie czuje, że odchodzi na emeryturę. Wciąż związany jest z Uniwersytetem Wrocławskim, gdzie w tym roku „wypuszcza” ostatnich magistrów i wciąż opiekuje się kilkoma doktorantami, wciąż też pełni funkcję prorektora kaliskiej PWSZ i prezesa Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
R. Kuciński, zdj. autor
Napisz komentarz
Komentarze