- Pomysł narodził się kilka lat temu, kiedy założyłem firmę zajmującą się grafiką 3D, a w szczególności wizualizacjami architektonicznymi. Będąc w archiwum kaliskim i widząc stary Kalisz na fotografiach, stwierdziłem, że dobrze by było przywrócić do życia kaliskie "perełki". Przynajmniej w 3D – powiedział Bartosz Troczyński, przyznając, że praca nad wizualizacją trwała bardzo długo. - Najpierw zebrałem dostępne materiały w archiwum kaliskim (których niestety jest jak na lekarstwo). Potem powstał model 3D, który został oteksturowany. Następnie powstało 200 ujęć, które zostały połączone w animację poklatkową. Wizualizacja robiona była "charytatywnie" i nie mogłem jej przedłożyć nad moje zlecenia – dodaje autor.
Pomimo ogromu pracy włożonej w pracę Bartosz Troczyński planuje stworzenie kolejnych podobnych wizualizacji, być może znalazłby się sponsor, który tę pracę by ułatwił i przyspieszył. - W przyszłości można by było stworzyć mapę dawnego Kalisza ze wszystkimi obiektami już nieistniejącymi – dodaje Bartosz Troczyński.
Monumentalny sobór prawosławny pod wezwaniem św. apostołów Piotra i Pawła wzniesiony został w roku 1877. Władze carskie, aby nadać miastu bardziej rosyjski charakter wybudowały go w najbardziej reprezentacyjnym punkcie miasta - na placu św. Józefa - tuż obok kolegiaty pod wezwaniem NMP (mniej więcej w tym samym miejscu, gdzie dziś stoi budynek domu towarowego). W 1920 roku cerkiew została rozebrana. Z materiałów rozbiórkowych wybudowano w 1929 roku małą cerkiewkę na skraju parku, przy ulicy Niecałej - naprzeciwko Baszty "Dorotki". Budynek świątyni wzniesiono w stylu pseudoromańskim. W jej wnętrzu umieszczono ikonostas, sprzęt liturgiczny i wyposażenie pochodzące z poprzedniej, rozebranej cerkwi. Po swej poprzedniczce odziedziczyła też imiona świętych - Piotra i Pawła.
Tadeusz Pniewski w swoich wspomnieniach opisanych w książce pt. "Kalisz z oddali" tak przedstawia tą "bizantyjską" budowlę: "Tędy wjeżdżało się do miasta od strony Warszawy drogą bitą w czasach, gdy Kalisz jeszcze nie posiadał kolei żelaznej. Sobór zwieńczony był pięcioma bizantyjskimi kopułami, z których najważniejsza wznosiła się nad głównym wejściem do świątyni. Do wejścia prowadziły monumentalne kamienne schody. Przy schodach rosły piękne jałowce i drzewka dzikiego bzu. Siadaliśmy sobie tutaj często i graliśmy w kamyki, w trojaki lub w noża. Cerkiew była już wtedy nieczynna, drzwi były stale zamknięte, więc na wielkich schodach było sporo miejsca do zabawy.
Niewysoko nad ziemią - akurat na wysokości naszych dziecięcych oczu - znajdowały się okna do podziemi, chronione pięknymi kutymi w żelazie kratami. W roku 1923 rozeszła się wieść po mieście, że w lochach cerkwi straszy "biała dama". Przez całe dnie gromadziły się pod oknami grupy ludzi i zaglądały do piwnic, a niektóre kobiety obdarzone zbyt bujną wyobraźnią przysięgały, że widzą jakąś wysoką białą postać. O zmroku jednak nikt nie śmiał zbliżyć się do okien, aby nie narazić się - jak mówiono - na wciągnięcie do lochów."
Wizualizację cerkwi w 3D można obejrzeć TUTAJ
Katarzyna Krzywda, www.kalisz.info, zdjęcia: Bartosz Troczyński
Napisz komentarz
Komentarze