Dla mieszkańców województw wschodniej Polski alerty RCB i dźwięki syren stają się już niestety częstą rzeczywistością. Skutki ataku Rosji na Ukrainę coraz częściej wymykają się państwowym granicom i im bliżej wschodu, tym zagrożenie jest większe. Niezależnie od geografii temat schronów i procedur bezpieczeństwa jest dziś ważny w całym kraju.
Podstawowym – firmowanym przez rząd- narzędziem do szukania miejsc schronienia jest aplikacja Schrony i strona internetowa https://gdziesieukryc.pl/
Na dostępnej tam mapie szybko możemy znaleźć miejsca bezpieczne. Na mapie Kalisza aż roi się od konkretnych adresów. Nie są to jednak schrony dostępne na każdej ulicy a głównie piwnice solidnych budynków, często obiektów użyteczności publicznych, szkół czy urzędów. To tak zwane miejsca ukrycia, a nie schrony. Piwnice często nie mają wyjść awaryjnych, nie mają niezależnych systemów wentylacji i własnego zasilania w energię. W sytuacji nagłej lepsze takie schronienie niż np. pozostanie na ulicy, na otwartej przestrzeni. Specjaliści radzą też, że alternatywą dla piwnicy może być ukrycie się we własnym domu czy mieszkaniu, w pomieszczeniu bez okien, np. w łazience. Takie rozwiązanie jest o tyle dobre, że we własnym domu możemy też zgromadzić zapas jedzenia, wody czy magazyny energii, gdyby wyłączono prąd. W najgorszym przypadku każda bariera architektoniczna- tunel, brama kamienicy, most zwiększy nasze szanse na ochronę przed wybuchem czy upadkiem obiektu powietrznego.
Mapę schronień warto przestudiować i mieć ogólne rozeznanie w swoim najbliższym terenie. Nie jest to idealne narzędzie, nie określa dostępności wykazywanych obiektów ani realnie ich parametrów do skutecznej obrony, mapa wykazuje m.in. schrony z okresu II wojny światowej, które dziś są albo izbami pamięci albo po prostu zrujnowanymi reliktami przeszłości. Jednak skuteczniejszego narzędzie masowego rozeznania się w terenie na razie nie ma.
Z ewidencji prowadzonych przez lokalny samorząd wynika, że na terenie Kalisza jest ponad 70 obiektów, które spełniają wymogi tzw. miejsca ukrycia.
- We współpracy z Państwową Strażą Pożarną i Powiatowym Inspektoratem Nadzoru Budowlanego prowadzimy inwentaryzację miejsc schronienia wraz z oceną ich stanu technicznego. W przypadku konieczności remontu powstaje dokumentacja projektowa i ogłaszany jest przetarg na przeprowadzenie prac. Tak jak powiedziałem, planując duże inwestycje myślimy także o bezpieczeństwie Kaliszan, szczególnie w czasach kryzysowych – mówił w wywiadzie w Rzeczpospolitej Krystian Kinastowski, prezydent Kalisza.
Władze miasta przygotowując się do remontów czy budowy różnych obiektów publicznych, analizują ich potencjał do ewentualnego wykorzystania na cele obronne. Tak się dzieje np. przy okazji remontu szkoły przy ul. Fabrycznej. W jej podziemiach będzie miejsce ukrycia. Funkcję schronu będzie mieć też nowy podziemnych parking na Nowym Rynku. Remontowana będzie też najbardziej solidna budowla w mieście. To schron przeciwatomowy przy ul. Granicznej. I właśnie ten obiekt jest jednym z trzech na terenie miasta schronów, które spełniają wysokie normy ochronne. Takie obiekty są jeszcze przy ul. Zamkowej- pod budynkiem Poczty Polskiej i na kampusie Akademii Wymiaru Sprawiedliwości przy ul. Wrocławskiej.
Obiekty ochronne podzielono na 3 kategorie: schrony, miejsca ukrycia, miejsca doraźnego schronienia.
1. Schron to obiekt zamknięty, chroniący ludzi lub mienie, który chroni przed czynnikami rażącymi ze wszystkich ze stron. Zazwyczaj hermetycznie zamykany, z przedsionkiem i śluzami. Wyposażony w niezależny od świata zewnętrznego system wentylacji, łączności, energii.
2. Miejscem ukrycia może być każda, odpowiednio zabezpieczona konstrukcyjnie piwnica. Zazwyczaj niehermetyczna, bez śluz, która umożliwia bezpieczne przemieszczenia się między schronieniem a światem zewnętrznym. Nie daje ono dobrej ochrony przed skażeniem biologicznym czy chemicznym.
3. Miejscem doraźnego schronienia może być każdy obiekt półotwarty, tunel drogowy, wiata, przejście pod budynkiem.
To ostatnie ma dawać ochronę m.in. w przypadku klęsk żywiołowych czy zagrożeń pogodowych, ewentualnie jako tymczasowe schronienie do czasu ewakuacji.
W przypadku wystąpienia zagrożeń – nie tylko wojennych- ważna jest świadomość sytuacyjna mieszkańców. Dobre rozpoznanie miejsc, w których nawet tymczasowo można się schronić, komunikacja, zdolność do przemieszczania się, umiejętność rozpoznawania sygnałów ostrzegawczych czy radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych.
Praktycznie w żadnym kraju Europy, za wyjątkiem Szwajcarii, nie zapewnia się zawczasu pełnego skompletowania potrzebnych schronów, w szczególności dla bezpośredniej ochrony ludzi. Brakującą część omawianych obiektów planuje się wykonywać między innymi za pomocą schronów i ukryć budowanych doraźnie. W przypadku Polski w istniejących schronach i tak zwanych ukryciach typu stacjonarnego można pomieścić tylko około 4.4% ludności. Wymienione polskie ukrycia typu stacjonarnego to w istocie schrony o najniższym standardzie odpornościowym, określonym w wymaganiach – twierdzą Zbigniew Szcześniak i Janusz Lalka, naukowcy z Wojskowej Akademii Technicznej.
Praktycznie wszystkie miejsca ukryć dostępne obecnie w Polsce pochodzą z czasów PRL. Współczesne budownictwo w dużej większości zrezygnowało z podpiwniczeń budynków mieszkalnych. Podobnie jest w przypadku dużych zakładów pracy. Współczesne takie obiekty mają charakter lekkiej zabudowy, zakotwiczonej tylko w gruncie. Dlatego specjaliści z zakresu bezpieczeństwa postulują, by wymóc prawnie m.in. na deweloperach uwzględnienie potrzeb obrony cywilnej już na etapie projektowania nowych budynków mieszkalnych.
PRZECZYTAJ TAKŻE:
Napisz komentarz
Komentarze