Pisanie listów było rozpowszechnione już w starożytnym Egipcie, Chinach i państwie Sumerów. Z tej formy komunikacji korzystano nie tylko w celach prywatnych, ale też w dyplomacji czy nauce. Powszechną formą przekazywania informacji były również telegramy. Pierwszy taki przesłano w 1858 roku.
W Miejskiej Bibliotece Publicznej w Kaliszu możemy podziwiać kilkadziesiąt listów, najstarsze z nich pochodzą z lat 50. XX wieku. - Spośród całej kolekcji myślę, że warto zwrócić uwagę na listy trzech Honorowych Obywateli Kalisza: Józefa Garlińskiego, Tadeusza Pniewskiego i Henryka Jedwabia, podarowane nam przez Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Adama Asnyka, bo z kaliskim „Asnykiem” autorzy listów byli związani. Poza tym listy adresowane do Wacława Klepandego, takiej barwnej postaci miasta Kalisza, muzealnika – mówi Monika Waliś z kaliskiej biblioteki.
Do około 1960 roku kaligrafia była w polskich szkołach przedmiotem nauczania początkowego. Doskonaliło się w ten sposób pismo odręczne, ale przy okazji też charakter i cierpliwość.
W dobie dzisiejszej technologii wszelkie pisma czy dokumenty wysyłamy drogą elektroniczną, piszemy smsy i tylko od wielkiej okazji wysyłamy kartki pocztowe. Czy ludzie listy piszą? Dziś sztuka pisania listów prawie całkiem odeszła w zapomnienie. W skrzynkach pocztowych zalegają ulotki, gazetki reklamowe, awiza. List napisany odręcznie jest już rzadkością. Potwierdza to Małgorzata Grześkiewicz, która od wielu lat pracuje w Urzędzie Pocztowym. - Niektóre osoby piszą jeszcze listy, ale są to listy np. do zakładów karnych. Takich typowych to chyba się nie spotyka, chyba, że jest to kartka pocztowa, rozwiązanie krzyżówki, kartka imieninowa, urodzinowa, wielkanocna, ale do kartek też już jest coraz mniej chętnych. Niestety znaczek drogi, każdy myśli, że sms jest tańszy, prawda? – mówi Małgorzata Grześkiewiecz.
Epoka pisania listów niesie w sobie jednak pewien sentyment. - Dziś zazwyczaj korzysta się z komórki, listy już nie są popularne – mówi Zdzisław, którego spotkaliśmy w Urzędzie Pocztowym. – Kiedyś pisałem bardzo dużo listów, kiedy nie było tych urządzeń komunikacyjnych.
Irena z rozrzewnieniem wspomina czasy, kiedy pisało się listy. – Własnoręcznie to napisałam list bardzo dawno temu, kiedy byliśmy z mężem na wczasach. To był list do naszych dzieci. Skończyła się bardzo dobra epoka – przyznaje.
Okazuje się, że młodzi kaliszanie sięgają jednak po długopis i kartkę. Zdaniem naszych rozmówców pisanie listów ma sens i niesie w sobie głębsze przesłanie. Rafał mówi, że kiedyś pisywał do swojej byłej dziewczyny. – Teraz wymieniam maile na uczelni, czy jakieś formalne pisma, ale lubię czasem napisać tradycyjny list. Myślę, że wtedy wylewa się na papier swoje uczucia.
Według Rafała kartka i atrament mają w sobie coś takiego niczym dusza. A Wy piszecie listy?
Karolina Bazan, fot. autor
Napisz komentarz
Komentarze