Tę smutną wiadomość przekazała nam Elżbieta Piszczorowicz-Mondra, prezes Fundacji Rodziny Wiłkomirskich powiadomiona przez brata znakomitej artystki. Choć skrzypaczka urodziła się w Warszawie, to jednak jej rodzina związana była przez kilka lat z Kaliszem, jej mama była kaliszanką, a starszy brat, Józef, dyrygent i kompozytor, urodził się w naszym mieście. Pani profesor wielokrotnie odwiedzała Kalisz, a w roku 2006 z rąk prezydenta Janusza Pęcherza odebrała tytuł Honorowego Obywatela.
Wanda Wiłkomirska urodziła się 11 stycznia 1929 r. w Warszawie, jako córka Alfreda i jego drugiej żony, Doroty z domu Temkin. Studiowała w PWSM w Łodzi w klasie Ireny Dubiskiej. Od 1949 r. była uczennicą Ede’a Zathureczkyego w Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta w Budapeszcie. Nauki pobierała również w Warszawie u Eugenii Umińskiej, Tadeusza Wrońskiego oraz w Paryżu u Henryka Szerynga. Jest laureatką czterech międzynarodowych konkursów: w Genewie (1946), w Budapeszcie (1949), Konkursu Bachowskiego w Lipsku (1950) i Konkursu im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1952).
Przez 27 lat związana była z Filharmonią Narodową w Warszawie. Koncertowała na pięciu kontynentach, grając z czołowymi orkiestrami pod batutą takich mistrzów, jak Witold Rowicki, Otto Klemperer, Leonard Bernstein, Carlo Maria Giulini, Sir John Barbirolli, Kurt Masur, Wolfgang Sawallisch, Zubin Mehta, Erich Leinsdorf. Zajmowała się też kameralistyką, grając z rodzeństwem: Marią (pianistką) i Kazimierzem (wiolonczelistą) jako Trio Wiłkomirskich, które występowało w całej Polsce oraz za granicą. W 1986 założyła nowe Wilkomirska-Trio wspólnie z niemieckimi muzykami.
Koncertowała z Marthą Argerich, Danielem Barenboimem, Gidonem Kremerem, Mischą Maisky'm, Krystianem Zimermanem, Kimem Kashkashianem. Brała udział w wielu festiwalach, m.in. "Bravo Maestro" w Kąśnej Dolnej, "Domaine Musicale" w Paryżu, "Gidon Kremer and Friends" w Kuhmo, "Martha Argerich and Friends" w Bochum, jak również w Monachium, Salzburgu, Edynburgu i Wiedniu.
Była pierwszą wykonawczynią wielu utworów kompozytorów polskich, niemieckich i australijskich. Niektóre z nich były jej dedykowane. Na pierwszym Festiwalu Muzyki Polskiej w Warszawie w 1951 prawykonała V Koncert skrzypcowy Grażyny Bacewicz. Ponadto wykonała po raz pierwszy m.in. „Ekspresje” Tadeusza Bairda (1959), „Dialoghi” Augustyna Blocha (1966), „Capriccio” Krzysztofa Pendereckiego (1968), VII Koncert skrzypcowy Grażyny Bacewicz (1979), Sonatę skrzypcową Romana Maciejewskiego (1998).
Występowała również z Kaliską Orkiestrą Symfoniczną, po raz pierwszy w 1976 r. na koncercie inauguracyjnym X Dni Muzyki Kameralnej pod batutą brata Kazimierza Wiłkomirskiego. W 1981 r. wyjechała z Polski i do 1998 roku była profesorem w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Mannheim w Heidelbergu. W 1990 roku przyjechała do Warszawy na Warszawską Jesień w Filharmonii Narodowej, gdzie zagrała „Koncert Skrzypcowy” Andrzeja Panufnika. Od tego czasu regularnie odwiedzała Polskę koncertując, biorąc udział w jury konkursów. W kolejnym roku przeszła na emeryturę i wyjechała do Australii, gdzie prowadziła klasę skrzypiec w Sydney Conservatorium of Music. W 2005 r. brała udział w koncercie Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Kaliskiej zorganizowanym w 10 rocznicę śmierci rodzeństwa, Marii i Kazimierza Wiłkomirskich. Na stałe do kraju wróciła w 2012 roku i zamieszkała w Warszawie.
W czasie swojej działalności artystycznej wystąpiła w ponad 50 krajach na różnych kontynentach. Nagrywała dla EMI, Deutsche Grammophon, Polskich Nagrań, Philipsa, Hungarotonu i Connoisseur Society (od 1968 roku zarejestrowała dla tej wytwórni 12 płyt, z których dwie otrzymały nagrody: Best of the Year od "Stereo Revue" w 1972 i Grand Prix du Disque od "Record World" w 1974).
Za swoją muzyczną działalność otrzymała wiele odznaczeń i nagród, między innymi: Nagrodę Państwową II stopnia (1952), Nagrodę Państwową I stopnia (1964), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1981), Nagrodę Fundacji im. Karola Szymanowskiego (1997), Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2001), odznaczenie za działalność dla Polonii Australijskiej (2005). W 2006 nadano jej tytuł doktora honoris causa Akademii Muzycznej w Łodzi i godność Honorowego Obywatela Miasta Kalisza.
RK, fot. arch.
Napisz komentarz
Komentarze