Każdy, kto ma odłożoną choćby złotówkę w ZUS, otrzymał lub wkrótce otrzyma „Informację o stanie konta ubezpieczonego”. Warto do niej zajrzeć i sprawdzić wartość odłożonych składek oraz wyliczoną hipotetyczną emeryturę. Informacja opisuje stan konta emerytalnego na 31 grudnia 2017 r. Dokument przedstawia sumę zwaloryzowanych składek oraz kwotę kapitału początkowego. Wskazuje też, ile składek ubezpieczony zgromadził na dziedziczonym subkoncie w ZUS oraz jaka kwota trafiła do otwartego funduszu emerytalnego (jeżeli dana osoba jest członkiem OFE).
Ci, którzy mają co najmniej 35 lat, dostali lub dostaną także wyliczenia tak zwanej hipotetycznej emerytury. Z otrzymanej informacji dowiedzą się o jej wysokości w dwóch wariantach: gdyby już do emerytury nie pracowali tylko bazowali na składkach dotychczas zebranych oraz gdyby pracowali i odprowadzali składki w średniej wysokości dotychczasowych wpłat. Dodatkowe dwa warianty uwzględniają ponadto w emeryturze także składki z subkonta w ZUS. Warto zwrócić uwagę, że informacja ta nie zawiera wyliczenia emerytury, która przysługuje z OFE. Jeśli zatem jesteśmy członkami OFE, nasza emerytura będzie zatem odpowiednio wyższa. - Jednak na 10 lat przed ukończeniem wieku emerytalnego, OFE co roku przekazuje do ZUS na subkonto 10 procent zebranego w OFE kapitału. Przykładowo, jeżeli mężczyzna w 2017 r. ukończył 56 lat, to w informacji z ZUS za 2017 r. na jego subkoncie zapisane jest pierwsze 10 procent z OFE. I tak co roku kolejne 10 procent – wyjaśnia Marlena Nowicka, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS w Wielkopolsce.
Duża część telefonów, szczególnie tych od kobiet, dotyczyła wysokości prognozowanej emerytury. Cześć z nich dowiedziała się, że może otrzymać mniejszą emeryturę, niż wcześniej prognozowano. Dlaczego?
Główny powód to obniżenie wieku emerytalnego. Jeśli dana osoba przechodzi na emeryturę kilka lat wcześniej, to automatycznie odkłada mniej składek na swoim koncie emerytalnym i jej emerytura jest niższa – tłumaczy Marlena Nowicka. Kobieta urodzona po 30 września 1973 r. mogła otrzymać prognozowaną emeryturę obliczoną dla wieku 67 lat, podczas gdy teraz ma prawo do emerytury w wieku 60 lat.
Kolejny czynnik, który potencjalnie obniża nasze przyszłe emerytury to rosnąca długość życia. Przy obliczaniu prognozowanej emerytury wykorzystywana jest „tablica życia” z 31 grudnia poprzedniego roku. Skalę takiej tendencji można pokazać porównując stare tablice z nowymi. W 1999 roku przeciętne trwanie życia w wieku emerytalnym to 184 miesiące. W roku 2017 to już 219 miesięcy. - Średnie dalsze trwanie życia to wielkość statystyczna, która określa przeciętny okres, jaki zazwyczaj upływa od ustalenia prawa do emerytury do dnia śmierci ubezpieczonego. Chodzi o ustalenie przewidywanego okresu pobierania przez daną osobę emerytury i równomierne rozłożenie zgromadzonych składek. Im wcześniej przejdziemy na emeryturę, tym dłużej statystycznie będziemy ją pobierać. Zatem nasze oszczędności muszą być rozłożone na większą liczbę lat – informuje Marlena Nowicka.
Podsumowując, nasze emerytury mogą być niższe, bo będziemy krócej pracować, a tym samym zgromadzimy mniejszą sumę na koncie. Ponadto statystycznie dłużej żyjemy, więc suma składek musi być podzielona na podwyższaną liczbę miesięcy z tablic życia. Warto jednak pamiętać, że im dłużej pracujemy, tym bardziej nam się to opłaca. Jeżeli odsuniemy w czasie przejście na emeryturę i zaczekamy z wnioskiem, nasze świadczenie będzie wyższe. Jak więc sprawdzić, czy lepiej czekać i jak długo, czy od razu składać wniosek? We wszystkich placówkach ZUS-u funkcjonują doradcy emerytalni. Doradca emerytalny wyjaśnia potencjalnym emerytom od czego zależy wysokość emerytury, a dodatkowo wylicza w kalkulatorze emerytalnym wysokość prognozowanego świadczenia w zależności od wskazanego przez nas momentu zakończenia aktywności zawodowej. Każdy przyszły emeryt powinien wiedzieć, że opóźnienie o rok przejścia na emeryturę, powoduje jej wzrost średnio o ok. 8 proc.
Źródło: ZUS
Napisz komentarz
Komentarze